Diaita-express.com


Κεφίρ το ποτό της υγείας

Χρήσιμες συνδέσεις:
-Ανανεώστε η κατοχυρώστε internet domain names μόνο με 7,5 € / μήνα

-Δείτε την υγρασία των φυτών σας και βρείτε εύκολα κάθε πότε θέλουν πότισμα.
Το moisture meter μεγαλώνει υγιή φυτά.


-Ταχυγνωριμίες

-Βότανα Κρήτης
KNOSSOS HERBS
Αντωνίου 8
Γαλάτσι
ΧΟΝΔΡΙΚΗ-ΛΙΑΝΙΚΗ
Τηλ.2102135560


ΓΑΝΟΔΕΡΜΑ
Δοκιμάστε τώρα τον υγιεινό καφέ που προστατεύει την υγεία σας.

Οικιακή αποτρίχωση
Αγοράστε σήμερα το καλύτερο μηχάνημα για μόνιμη αποτρίχωση και απαλλαγείτε απο δυσοσμίες, ιδρώτα και περιττή τριχοφυΐα.




Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Τροφή σώματος και ψυχής

Διατροφή / Υποκατηγορία: Υγιεινή διατροφη

Τροφή Ψυχής και Σώματος
Ο φιλόσοφος Αριστοτέλης (4ος αιώνας π.Χ.) παρατήρησε πως οι άνδρωποι είναι «Ζώα Κοινωνικά».
Υπάρχει μία έμφυτη αντι-δεση σε αυτήν την άποψη.
Οι άνδρωποι απεικονίζονται ως ζωώδεις οργανισμοί -με ό,τι αυτό υπονοεί-, οι οποίοι διαφέρουν θεμελιωδώς από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο.
Η διαφορά αυτή βρίσκεται στην ανάγκη, την τάση και την ικανότητα τους να κοινωνικοποιούνται και να έχουν σχέση μεταξύ τους σε ένα υψηλότερο επίπεδο.
Γίνονται γνώστες του εαυτού τους, της ιστορίας τους, ομοιοτήτων και διαφορών, εξετάζουν την ύπαρξη και το σκοπό της ζωής και δημιουργούν δρησκεία, κουλτούρα και πολιτισμό, ένα σύνολο από ιδέες και πιστεύω που διαμορφώνουν τη συμπεριφορά και τις πράξεις τους.
Την ίδια στιγμή, η διάσταση του ζώου χρειάζεται να τραφεί και να αναπτυχδεί, όπως όλοι οι ζωντανοί οργανισμοί.
Οι δυο αυτές βασικές ανθρώπινες ανάγκες -η ανάγκη του «κοινωνείν» και η ανάγκη της τροφής— αναγνωρίστηκαν, κατά τη διάρκεια των αιώνων, από όλους τους πολιτισμούς σε κάποιο βαδμό.
Εκφράζονται μέσω του κοινωνικού «καλειδοσκοπίου» απόψεων και συμπεριφορών και χρωματίζονται ανάλογα.
Η λέξη κοινωνία σημαίνει «κοινός νους» και ο κοινωνικός νους δημιουργείται από την κοινότητα.
Η κοινωνία απελευδερώ-νει πανίσχυρες δυνάμεις που διαμορφώνουν τη φύση της κοινότητας και της προσδίδει μοναδικότητα, αξίες και κατεύδυνση.
Διατροφή και κοινωνικό περιβάλλον είναι στενά συνδεδεμένες καταστάσεις.
Αλληλεπιδρούν διαρκώς, επηρεάζοντας τα ανθρώπινα όντα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της ψυχοσωματικής τους υγείας.
Ποτέ πριν δεν ήταν αυτή η αλληλεπίδραση τόσο πολύπλοκη και δυναμική από ότι στον 20ό αιώνα.
Απ' ότι φαίνεται, η τροφή δεν είναι μόνο κάτι που καταναλώνουμε, αλλά καδορίζει, επίσης, και την ταυτότητα μας και μας ενώνει με τα σώματα μας, την κοινωνία στην οποία ζούμε και με όλο τον κόσμο κατ' επέκταση.

Μια κοινωνική ιστορία
Η επάρκεια τροφής συνδεόταν πάντα με την αφδονία και την °λική δύναμη.
Η έλλειψη της δημιουργούσε κοινωνικές συγκρούεις, πολέμους και επαναστάσεις.
Παρόλο που οι λόγοι είναι συνήθως σύνθετοι, η τροφή -για να είμαστε πιο ακριβείς, η έλλειψη της- 9α μπορούσε να θεωρηθεί ένας από τους κυριότερους λόγους και το «...
άχυρο που έσπασε την πλάτη της καμήλας».
Η πιθανότητα της Γαλλικής Επανάστασης το 1789 έγινε βεβαιότητα, όταν η Μαρία Αντουανέτα συμβούλεψε το πεινασμένο πλήθος να φάει «...
παντεσπάνι», αφού δεν υπήρχε ψωμί.
Οι Πέισεϊ και Πέιν (Pacey και Payne, 1985) αναφέρουν πως οι πρώτες ανδρώπινες κοινωνίες δημιουργήδηκαν από την ανάγκη διασφάλισης και ανταλλαγής τροφής.
Με την πάροδο του χρόνου, μια νέα βασική ανάγκη αναπτύχδηκε.
Η ανάγκη έκφρασης και επιβεβαίωσης των ανώτερων πνευματικών ικανοτήτων τους μέσω της ανάπτυξης ακόμα ανώτερων μορφών πολιτισμού.
Άρχισαν να αναπτύσσουν εξεζητημένες μορφές δρησκειών, κουλτούρες και φιλοσοφίες, ερευνώντας το νόημα της ζωής και της ύπαρξης και προσπαθώντας να καθορίσουν το σκοπό και την κατεύθυνση τους.
Οι Αθηναίοι, την Εποχή του Περικλή (5ος αιώνας π.Χ.), πίστευαν πως υπάρχουν δύο μόνον ανάγκες που πρέπει να καλυ-φδούν για την εξέλιξη του ανδρώπου.
Άρτος και Θεάματα.
Το πρώτο τρέφει το σώμα και το δεύτερο την ψυχή.
Η επικράτηση της οργανωμένης δρησκείας στις κοινωνίες άρχισε, επίσης, να καδορίζει τις διατροφικές συνήδειες των μελών τους.
Η τροφή ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με το σώμα και είτε ήταν ένα εμπόδιο στην πνευματική ανάπτυξη είτε έπρεπε να εξαγνιστεί.
Ο οίνος και ο άρτος στην Ελληνορδόδοξη Εκκλησία, αντιπροσωπεύοντας το σώμα και το αίμα του Χριστού, είναι ένα παράδειγμα μιας τέτοιας προσπάδειας.
(Βλ.
Δ.
Τσινικόπουλος.
«Θεοφαγία.
Το σώμα και το αίμα του Ιησού στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας».) Οι Mennel et al (1992) αναφέρουν πως η νηστεία χρησιμοποιήθηκε για την επίτευξη αφύσικων επιπέδων διέγερσης του ατόμου ως προετοιμασία για πνευματική έκσταση και πως, σε μετέπειτα στάδια κοινωνικής ανάπτυξης, οι προσφορές τροφής στους νεκρούς προμήδευε την Εκκλησία με τις πρώτες της εισφορές.
Τροφή, δοξασίες και δρησκεία συνδέθηκαν και η διαδικασία του φαγητού απέκτησε ιδιαίτερο νόημα.
Στην Ελληνική Μυδολογία, οι Ολύμπιοι θεοί «...
τρέφονταν με αμβροσία και έπιναν νέκταρ».

Η τροφή δεν ήταν, πια, μόνον η βιολογική ανάγκη για την πρόσληψη δρεπτικών στοιχείων, αλλά μια κοινωνική και θρησκευτική έκφραση.
Ακόμα περισσότερο, έγινε η κινητήρια δύναμη που δημιούργησε και επέκτεινε αυτοκρατορίες και έφερε διαφορετικές κουλτούρες σε επαφή μεταξύ τους.
Όπως παρατήρησε ο Άνταμ Σμιδ (Adam Smith, 1776):

Η τροφή δεν αποτελεί μόνο το κύριο μέρος των αγαθών στον κόσμο, αλλά είναι η αφθονία της τροφής η οποία προσδίδει το κύριο μέρος της αξίας τους σε σχέση με άλλα είδη αγάδων.

Η ανάγκη για αγαδά επίσης προώδησε το διεδνές εμπόριο, την αποικιοκρατία και τη γέννηση των εξερευνητών.

Η Έκρηξη της Βιομηχανοποίησης
Η αυγή του 20ού αιώνα έγινε μάρτυρας γεγονότων μοναδικών και μνημειωδών, όσον αφορά την αλλαγή στη νοοτροπία των ανθρώπων απέναντι στο σώμα τους, την υγεία και την ασδέ-νεια.
Οι διάφοροι πολιτισμοί ανά τον κόσμο είχαν έρδει σε επαφή μεταξύ τους επηρεάζοντας τον τρόπο που οι άνδρωποι έβλεπαν τον εαυτό τους και τους άλλους.
Οι Mennel et al (1992) αναφέρουν πως, μέχρι το 1900, βιομηχανικές ανακαλύψεις, όπως η παστερίωση, η κονσερβοποίηση και αργότερα η ψυξη, έδωσαν τη δυνατότητα σε ναυτικούς, στρατιώτες και εποίκους να επιβιώσουν στα μακρινά ταξίδια.
Τα τρόφιμα από την πατρίδα που εξάγονταν στις αποικίες ήταν το έναυσμα για αποικιακό επεκτατισμό μαζί με νέες ευκολίες μεταφοράς και πηγές ενέργειας.
Τα μεγάλα βιομηχανικά κέντρα χρειάζονταν μεγάλο αριθμό εργατικού δυναμικού, το οποίο, επίσης, χρειαζόταν τεράστιες ποσότητες τροφίμων σε ανταγωνιστικές τιμές για να τραφεί.
Έτσι, η τροφή έγινε ένα βασικό στοιχείο κόστους στη νέα οικονομία, το οποίο προωδούσε και υποστήριζε όλες τις υπόλοιπες οικονομικές ασχολίες και τη δημιουργία των αγαθών που ανέφερε ο Σμιθ.

Η αύξηση του πληθυσμού και περιβαλλοντικοί παράγοντες άλλαξαν τη στάση απέναντι στην παραγωγή και τη διανομή της τροφής ακόμα περισσότερο.
Ο Ντάιζον (Dyson, 1996) αναφέρει πως ο παγκόσμιος πληδυσμός διπλασιάστηκε μεταξύ του 1800 και 1930 από ένα σε δύο δισεκατομμύρια.
Ενώ αυτό χρειάστηκε 130 χρόνια να συμβεί, το επόμενο δισεκατομμύριο προστέδηκε σε 30 χρόνια μόλις στον 20ό αιώνα.
Ως αποτέλεσμα, οι ταχύτατα αναπτυσσόμενες πόλεις ανάλωναν εύφορες αγροτικές εκτάσεις, ενώ οι συνεχώς μειούμενες καλλιεργήσιμες εκτάσεις ήταν πολύ φτωχής ποιότητας.
Οι αυξανόμενες απαιτήσεις για απόδοση της καλλιεργήσιμης γης που είχε απομείνει οδήγησαν σε διάβρωση του εδάφους και χαμηλότερη ποιότητα των τροφών που παράγονταν εκεί.
Επίσης, προώδησε εισοδηματικές σοδειές (cash crops) και εντατική καλλιέργεια, ώστε να ενισχύσουν την εδνική οικονομία, ειδικά στις αγροτικές κοινωνίες του Τρίτου Κόσμου.

Θρεπτική Ποιότητα και όχι Ποσότητα
Οι επιστημονικές ανακαλύψεις, όμως, λάμβαναν χώρα και στο πεδίο της διατροφής, η οποία, από το 1930, άρχισε να αναπτύσσεται ως επιστήμη που εξέταζε την ποιότητα και τα συστατικά των τροφίμων.
Ο Γιάντκιν (Yadkin), ο πρώτος καθηγητής διατροφολογίας στο Queen Elizabeth's College το 1954, δήλωσε ότι:

υπάρχουν τόσα πολλά που είναι άγνωστα στην επιστήμη της διατροφολογίας ...
πρέπει να την προσεγγίσουμε με ανοιχτό και ερευνητικό μυαλό.

Η ανάπτυξη της διατροφολογίας άρχισε να επικεντρώνει την προσοχή της επιστημονικής κοινότητας και των επαγγελματιών της υγείας όχι μόνο στη διαδεσιμότητα της τροφής, αλλά και στη δρεπτική της αξία.
Η ποιότητα και όχι η ποσότητα άρχισε να εμφανίζεται ως η πρωτεύουσα ανάγκη για τη διατήρηση της υγείας και την αποφυγή του υποσιτισμού (Murcott 1998).
Πώς επιλέγουμε τις τροφές μας;

Μία τροφή δεν έχει νόημα αν ο άνθρωπος δεν της δώσει νόημα τρώγοντας την.
Tremolieres, 1970

Το τι τρώνε οι άνδρωποι δεν καδορίζεται μόνον από τη διαδεσιμότητα της τροφής, αλλά και από τον τρόπο που σκέπτονται για το σώμα τους, καδώς και από τις κοινωνικές περιστάσεις.
Ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των επιλογών στη διατροφή και του τρόπου με τον οποίο οι άνδρωποι βλέπουν το σώμα και τους εαυτούς τους ως κοινωνικά όντα γίνεται ακόμη πιο εμφανής από τα έργα του Λεβί-Στράους (Levi-Strauss, 1970), ο οποίος δεωρεί την τροφή ως μια γλώσσα και ένα πολιτιστικό σύστημα και πως η γεύση είναι πολιτιστικά διαμορφωμένη και κοινωνικά ελεγχόμενη.
Ο (Μάρκοτ 1983) αναφέρει έναν αριδμό άλλων κοινωνικών παραγόντων που επηρεάζουν τις επιλογές τροφών.
Θρησκευτικά πιστεύω καδορίζουν διατροφικές συνήθειες.
Οι Εβραίοι και οι Μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό, το οποίο το δεωρούν ακά-δαρτο.
Το φαγητό τους, επίσης, πρέπει να ευλογηδεί και να γίνει «Kosher» ή «Halal» πριν το καταναλώσουν.
(Βλ.
Χρ.
Ντικ-μπασάνης, «Το Φαγητό του Θεού και του Διαβόλου.
Ταμπού και απαγορευμένες ζωικές τροφές στις παραδόσεις του κόσμου».) Η φυτοφαγία διαδόδηκε στη Δύση από τον ινδικό πολιτισμό και έγινε αποδεκτή αμέσως, κυρίως, από τη μέση κοινωνική τάξη που έδειξε μια έλξη προς αυτόν τον πολιτισμό.
Η γεύση και η μυρωδιά, επίσης, καθορίζουν τις διατροφικές επιλογές.
Οι έτοιμες τροφές δεν έχουν γεύση ή άρωμα «τόσο καλό» όσο οι «φυσικές» υγιεινές τροφές, σύμφωνα με τους απαιτητικούς καταναλωτές.
Η βιομηχανοποίηση τους, επίσης, φαίνεται να συμβάλλει σε μακροπρόδεσμα οικολογικά προβλήματα απο τη μεγάλη χρήση ενέργειας και τα απόβλητα.
Τα μακροβιο-τικα και η αύξηση της φυτοφαγίας και κατανάλωσης υγιεινών Τροφών μπορεί να δεωρηδεί ως μια αντίδραση των καταναλωτών σ αυτόν τον τύπο βιομηχανικής ανάπτυξης (Murkott 1983).
Οι επιλογές των τροφών μπορεί, επίσης, να είναι θέμα γενεών και φύλου.
Άτομα τρίτης ηλικίας καταναλώνουν περισσότερο παραδοσιακά φαγητά, ενώ οι νέοι πειραματίζονται με φαγητά «της μόδας».
Οι υγιεινές τροφές και η φυτοφαγία είναι πιο ελκυστικά στις γυναίκες ως πιο «ήπιες» και το κρέας στους άνδρες ως πιο «επιθετικό».

Ο Ζωντανός Πλανήτης Γη
Η ανάπτυξη της Θεωρίας της Γαίας από τους Αάβλοκ (Lovelock) και Μαργκούλις (Margulis, 1979) δεωρεί ότι ο πλανήτης Γη είναι ένα «ζωντανό σώμα» που επηρεάζεται από τα τεχνολογικά επιτεύγματα του ανδρώπου.
Η αντίδραση του καταναλωτή στη βιομηχανοποίηση της τροφής και η ανησυχία για το περιβάλλον αύξησαν τη συνείδηση σχετικά με οτιδήποτε «φυσικό» και «υγιεινό» και έδωσαν στο φαγητό, επίσης, μια πνευματική διάσταση.
Το σώμα δεν ήταν πια απλά μια βιολογική μηχανή του Καρτέσιου, ούτε μια «κοινωνικά» κατασκευασμένη δόμηση του Φουκό.
Ήταν ένας ναός του πνεύματος και το μέσον απελευθέρωσης κάποιου από τις ταλαιπωρίες αυτού του κόσμου, αναπτύσσοντας το μέσω της σωστής διατροφής.

Διατροφή και τα Νέα Θεραπευτικά Μοντέλα
Το νέο δεραπευτικό μοντέλο που εμφανίστηκε στο προσκήνιο ήταν βασισμένο στην «αφαιρετική» υπόδεση της ασδένειας και όχι στην «προσθετική», η οποία θεωρείτο η προσέγγιση της συμβατικής ιατρικής.
Η αιτία της ασθένειας δεν αποδιδόταν στην πρόσθεση ενός ξένου παράγοντα, π.χ.
μικρόβια στο σύστημα, αλλά, περισσότερο, στην έλλειψη του οργανισμού σε ζωτικά δρεπτικά συστατικά.
Οι ελλείψεις αυτές αποδίδονταν, σε μεγάλο ποσοστό, στην εντατική καλλιέργεια και στη βιομηχανοποίηση της τροφής, τα οποία την απογύμνωναν από πολλά δρεπτικά συστατικά της και μείωναν τη διατροφική της αξία.
Ο Αάινους Πόλινγκ (Linus Pauling, 1949), δύο φορές τιμημένος με βραβείο Νόμπελ, πρόσδεσε το κύρος του στην επιστημονική μελέτη ανακηρύσσοντας τη διατροφή ως την «ιατρική του αύριο» και επινοώντας τη φράση ορδομοριακή ιατρική.
Ισχυρίστηκε πως για να λειτουργήσει το ανδρώπινο σώμα σε επίπεδα υγείας χρειαζόταν «ορδά μόρια», τα οποία είναι τα θρεπτικά συστατικά μιας φρέσκιας, καθαρής, βιολογικής τροφής.
Δυτικές κυβερνήσεις καθιέρωσαν διατροφικές έρευνες, οι οποίες απέδειξαν ελλείψεις σε μεγάλο μέρος του πληδυσμού κάτω των Σ.Η.Δ.
(Συνιστώμενων Ημερήσιων Δόσεων), ειδικά σε ψευδάργυρο, σίδηρο και μαγνήσιο (MAFF (1998) National Food Survey 1997).
Ο Νιούμαν (Newman, 1992) ανέφερε πως, στις ανεπτυγμένες χώρες, το 98% του πληδυσμού είχε κάποια μορφή αρδριτικών και το υπόλοιπο 2% δα το ανέπτυσσε σύντομα.
Εντόπισε την έλλειψη του στοιχείου βορίου ως μία από τις αιτίες.
Οι Σάους (Schauss) και Κόστιν (Costin, 1989) απέδωσαν πολλές διατροφικές διαταραχές σε χρόνια έλλειψη χρωμίου.
Οι Πάσγουοτερ (Passwater (1978), Ντιουν (Dune), Κίρσμαν (Kirschmann, 1973) και Βέρμπαχ (Werbach, 1988) ανέφεραν τη συσχέτιση της έλλειψης σεληνίου στο χώμα και την εμφάνιση καρκίνου σε πληθυσμούς.
Γυναικολογικά προβλήματα που βιώνει η πλειοψηφία των γυναικών, όπως το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, συνδέονται, επίσης, με τις διατροφικές συνήδειες.
Η Στιούαρτ (Stewart, 1992) αναφέρει πως, ενώ πριν ανακαλύψει τη διατροφή ο γιατρός της απέδιδε τα συμπτώματα της στο «μυαλό» της, τώρα πιστεύει πως με τη σωστή δίαιτα και τη λήψη συμπληρωμάτων μπορεί να τα ξεπεράσει.
Πιο ανησυχητικά, οι ερευνητές άρχισαν να συνδέουν διανοητικές παθήσεις ακόμη και εγκληματική συμπεριφορά με διατροφικές ελλείψεις.
Ο Σμιτ (Schmidt, 1997) αναφέρει πως, αφού ο εγκέφαλος αποτελείται από περισσότερο από 60% λίπος, η έλλειψη ζωτικών λιπαρών οξέων συμβάλλει σε πολλές νευρολογικές και διανοητικές ασθένειες και το ανθρώπινο γένος, πιθανότατα, εξελίχθηκε μέσω μιας διατροφής πλούσιας σε ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρά οξέα.
Ο Γκες (Gesh, ΙΟΝ 1994) υποστηρίζει πως μια διατροφή πλούσια σε ζάχαρη και κατεργασμένες τροφές έχει αποδειχτεί ότι προωδεί εγκληματική συμπεριφορά.
Οι Πφάιφερ (Pfeiffer) και Χόλφορντ (Holford, 1993) αποδίδουν τη σχιζοφρένεια και άλλες διανοητικές ασδένειες σε ελλείψεις ψευδάργυρου και βιταμίνης Β6 και υψηλά επίπεδα χαλκού στο αίμα.
Επιπλέον, ο Χαμ (Hum, 1999) αναφέρει ότι αυτό που είναι πραγματικά σημαντικό είναι τα ενυπάρχοντα περίπλοκα «ενεργειακά» πεδία της τροφής που απορροφάται και όχι, απλά, η προφανής χημική σύνδεση.
Ακόμα και οι «φυσικές υγιεινές» τροφές, επομένως, αν δεν καταναλωδούν αμέσως μετά τη συγκομιδή, δεν μπορούν να δεωρηδούν το ίδιο καλές όσο οι φρέ-σκες.
Ο Μπλαντ (1993) πιστεύει πως ακόμα και τα πιο υγιεινά τρόφιμα δεν μπορούν να χωνευτούν σωστά, αν τα πεπτικά ένζυμα δεν υπάρχουν στο σύστημα εξαρχής, το οποίο μπορεί να είναι αντανάκλαση βιολογικής ή εδνικής ιδιαιτερότητας.
Η ποικιλία της τροφής που λαμβάνεται είναι, επίσης, πολύ σημαντική.
Οι φυτοφάγοι, συχνά, μπορεί να έχουν έλλειψη βιταμινών Β6, Β12 και σιδήρου αν δεν καταναλώνουν μεγάλη ποικιλία διαφορετικών τροφών.
Αυτό, εντούτοις, μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο για όλους να το επιτύχουν στο σύγχρονο τρόπο ζωής και τις κοινωνικές περιστάσεις.


Αρθρο: Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Τροφή σώματος και ψυχής

Κατηγορία: Διατροφή

Υποκατηγορία: Υγιεινή διατροφη

Σχετικά άρθρα:
Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Μύθος ή πραγματικότητα
Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Ο κύκλος του άνθρακα
Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Αίτια διατροφολογικής παθολογίας
Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Τροφή σώματος και ψυχής
Δίαιτα: Υγιεινή διατροφη: Συμπέρασμα



Κοινοποιήστε το άρθρο: στο Facebook, το tweeter κ.α. social media.

Categories:


AA - ΕρωταπΑντήσεις
Diet tips
Yγιεινή διατροφή
Άρθρα
Αρχαία Ελληνική Διατροφή
Βελτίωση του πεπτικού συστήματος
Βότανα θεραπείες
Βότανα κατάλογος
Βότανα πληροφορίες
Βότανα-Φυτά
Διαιτα atkins
Δίαιτα express
Δίαιτα orac
Δίαιτα Scardale
Δίαιτα South Beach
Δίαιτα ανάλογα με τον τύπο αίματος σας
Δίαιτα και Χοληστερίνη
Δίαιτα σύμφωνα με το αίμα σας
Δίαιτα της ζώνης
Δίαιτα Ωμέγα
Διαιτολόγοι-Διατροφολόγοι-Συγγραφείς
Διατροφή
Διατροφή Διαβήτης
Διατροφή του παιδιού
Διατροφή: Πρόληψη ασθενειών
Ενίσχυση του ανοσοποιητικού
Ιπποκράτης περι διαίτης
Καταστάλαγμα Γνώσης
Μυστικά
Παιδική παχυσαρκία
Συμπληρώματα διατροφής
Συνταγές
Τροφές διαχωρισμός
Τροφές κατάλογος
Τρόφιμα: Οσα δεν ξέρεις...
Υγεία και μακροζωία
Υγιεινά ποτά

 
Diaita-express.com Επικοινωνία Καταχώρηση
 
 
φθηνα domain names